Szanowni Państwo !
Drodzy Rodzice !

Okres adaptacyjny, czyli pierwsze dni, tygodnie dziecka w żłobku to niezwykle ważny ale i trudny czas w życiu zarówno dziecka, jak i rodzica.
Adaptacja dziecka do żłobka jest procesem związanym z przyzwyczajaniem się do nowego środowiska i otoczenia. Nowe, znaczy nieznane, pojawia się lęk i opór. Adaptacja jest więc pogodzeniem z rozłąką z rodzicami, nabraniem gotowości emocjonalnej i psychicznej do przetrwania tej rozłąki.
Zadanie dla dorosłych to rozpoczęcie adaptacji jeszcze przed dniem 1 września.
• Odpowiednio wcześniej wyjdźmy do dziecka z komunikatem, że wkrótce odwiedzi nowe, fajne miejsce, w którym będzie dużo zabawek, pozna inne dzieci, miłe panie, gdzie będzie się dobrze bawił itd. (buduj przyjazny obraz żłobka);
• Trening rozłąki – Zorganizujmy wcześniej dłuższy pobyt dziecka w innym otoczeniu niż dom, z kimś innym niż rodzic. Niech to będzie osoba dziecku znana i przez nie akceptowana np. babcia, ciocia. Pozwalaj innym członkom rodziny zajmować się Twoją pociechą. Przyzwyczajajmy dziecko do sytuacji, kiedy mamy nie ma w pobliżu a mimo to otoczenie może być bezpieczne, przyjazne, ciekawe;
• Rozwijaj samodzielność dziecka, zaprzyjaźniaj dziecko z łyżką, kubkiem w sposób zabawowy i przyjazny;
• Znając mniej więcej harmonogram dnia w żłobku próbujmy dostosowywać rytm domowy do żłobkowego (pory posiłków, drzemki itd.). Staraj się zachować wdrożony rytm dnia także w weekendy.

Adaptację przechodzą także rodzice – muszą pogodzić się z sytuacją oddania własnego dziecka pod opiekę obcych osób, pokonać własne poczucie winy, niepokój, strach. Dziecko doskonale wyczuwa nastroje, emocje najbliższych. Stan emocjonalny rodzica i jego nastawienie ma wielkie znaczenie i nie pozostaje bez wpływu na dziecko.
Jak rodzic może pomóc:
• Mówmy dziecku prawdę (unikajmy zwrotów typu „Mamusia zaraz wróci”);
• Stosujmy jasne komunikaty typu: „Teraz mama idzie do pracy, a ty będziesz się tutaj fajnie bawił z innymi dziećmi. Zjesz obiadek, a potem mama po ciebie przyjdzie”. Są one zrozumiałe nawet dla małego dziecka;
• Unikajmy długich pożegnań ale i ‘ucieczek’ - nawet jeżeli dziecko płacze, przytulcie je, powiedzcie, że wrócicie ‘po obiedzie’, pocałujcie i wyjdźcie ale nie przedłużajcie chwili rozstania;
• Nie wracajmy do płaczącego dziecka – opiekun na pewno zadba by uwaga dziecka została odpowiednio przekierowana a płacz ukojony;
• Bądźcie konsekwentni w posłaniu dziecka do żłobka – nie rezygnujcie z pójścia do żłobka, jeśli dziecko płacze, tupie nogami, kurczowo was trzyma. Zachęcamy by bez poważnego powodu (np. choroby dziecka) nie przerywali ciągłości pobytu dziecka w żłobku. Z doświadczenia wiemy bowiem, że często dłuższa niż weekendowa absencja dziecka skutkuje wywołaniem w nim negatywnych emocji.
• Pozwólcie dziecku zabrać ulubioną zabawkę, z którą ma związane miłe wspomnienia. Może to być także kocyk lub poduszka czy inny przedmiot dzięki, któremu będzie mu łatwiej znieść rozłąkę z rodzicami;
• Gdy dziecko weszło już na salę i pożegnało się z rodzicem, ważne jest aby nie stać w drzwiach i nie zaglądać ponownie na salę. To powoduje ponowne rozdrażnienie i podtrzymanie emocji żalu i rozpaczy.
• Jeżeli rodzice mają możliwość, to w pierwszych dniach pobyt dziecka w żłobku powinien być krótszy, stopniowo należy przyzwyczajać dziecko do rozłąki;
• Przekazujmy dziecko opiekunowi zwracając je twarzą do opiekuna, z pewnością i zaufaniem do opiekuna.

Według psychologów proces adaptacji w żłobku czy przedszkolu przechodzi każde dziecko, jest on przejściowy. Trwa zwykle od 2 tygodni do miesiąca. Wasze dziecko odnajdzie się w żłobku, musicie tylko dać mu czas i w to uwierzyć.

Zasady przyjęte w trakcie adaptacji/ dnia otwartego:
• Rodzic przebywając z dzieckiem w żłobku współodpowiada za bezpieczeństwo dziecka.
• Wiedza niesie spokój – Rodzic ma prawo i jest zachęcany do zadawania pytań o wszystko co pozwoli mu zwizualizować co dzieje się z jego dzieckiem podczas gdy pozostaje pod naszą opieką: o pory posiłków, snu, spacery, zwyczaje panujące w grupie etc. Ważne dla nas jest, by rodzice rozstawali się z dzieckiem w przekonaniu, że pozostaje bezpieczne pod fachową opieką.
• Rodzic jest zachęcany do przekazywania opiekunkom informacji o dziecku (np. o ulubionych zabawach, przyzwyczajeniach, lękach) pozwalających nam na lepsze budowanie „portretu” danego dziecka i dostosowywanie naszych działań do jego potrzeb.

Zadaniem pracowników żłobka (nie tylko podczas adaptacji) jest roztoczenie nad powierzonymi dziećmi odpowiedniej opieki, zabezpieczenie ich podstawowych potrzeb (nakarmienie, zmiana pieluszek, zapewnienie bezpiecznej zabawy etc.), ale również nie mniej ważne jest stworzenie przyjaznej atmosfery zabawy i nauki, by minimalizować ewentualne lęki i zapewniać realizację indywidualnych potrzeb każdego malucha w sferze poznawczej, fizycznej, emocjonalnej i społecznej. Wspólnymi siłami dążymy do jak najszybszego i „bezbolesnego” przejścia okresu adaptacji i uznania przez dziecko żłobka jako przyjaznego miejsca, do którego z przyjemnością będzie wracało każdego kolejnego dnia.